SONGSANG
Maafkan Aku,
Kalau Aku Sering Saja Berlaku Songsang,
Terutama Di Perayaan Tahunan
Seperti Hari Ini..
Apabila Semua Orang Telah Sedia Duduk,
Aku Bangun berdiri..
Apabila Orang Bangun bertepuk,
Aku Duduk..
Apabila Orang Ghairah Berbincang,
Aku Tidur..
Apabila Orang Melepaskan Merpati,
Aku Menabur Padi..
Orang Lain Telah Merdeka,
Aku Belum..
Maafkan Aku
Kalau Aku Sering Saja Berlaku Songsang,
Aku Hanya
Ingin Mengingatkan...
` ------------------- Oleh :A. Latiff Mohidin ------------------------------
Tuesday, September 16
Wednesday, September 10
Sunday, September 7
Dalam Sampul Ang Pow Ada Perempuan Cantik.
Hari ni hari raya.
Zul Zaghlol bangun lewat.
Seperti biasa.
Terlepas solat sunat I'dul Fitr.
Ibu bising-bising sebelum ke masjid pagi tadi.
Seperti biasa.
Zul Zaghlol gosok mata yang berkerak dengan tahi mata.
Terpandang sampul hijau ditepi bantal polka-dotnya.
Seperti biasa.
Perasaan ingin tahu membuak-buak.
Diangkat dan dikoyakkan sampul itu.
Luar biasa!
Seorang perempuan cantik muncul dari mulut sampul!
Alangkah gembiranya hati Zul Zaghlol!
"WOW! Luar biasa!"
Jerit Zul Zaghlol.
Tiba-tiba.
"Adoi!! Bisa! Bisa!"
"Haaa! Aku dah kejut lapan belas kali kau tak nak bangun!
Nak kena cubit peha baru nak bangun." Mak bising-bising macam nenek kebayan.
"Lekas!! Mandi! Awak tu mandi dah macam anak dara!"
Zul Zaghlol terpinga-pinga seperti biasa.
Sama seperti hari-hari biasa.
Biasa saja.
Biasa.
Subscribe to:
Posts (Atom)

